يكى از پادشاهان حكم « پاپا » را قبول نمىكرد يك لعنت‌نامهء غليظ و سخت مشتمل بر اينكه « 1 » اين شخص دوزخى است به معرفت « پادريان » در همهء بلاد و ملك خود شهرت مىداد ، پادشاه چار و ناچار از خوف خالق و رسوائى نزد خلق ترسيده به متابعت « پاپا » مىپرداخت ، و اگر باوجود اين هم نافرمانى « پاپا » مىكرد مردم ملك او از او مىبريدند ، و فرمانش را نمىبردند ، پس به همين آئين رفته‌رفته حكم پاپا در تمام فرنگ نافذ شد و اختراعات و بدعتهاى بسيار در دين از وى به وقوع آمد . و به‌طورى كه صوفيه و درويشان صاحب حلقه در طايفهء مسلمين در لباس فقر و فقيرى عوام الناس و ابلهان و ساده‌لوحان را مريد مىكنند ؛ و در ضمن با عدم قابليت و بىربطى در علوم عقليه و نقليه به بعضى از سخنان كفرآميز از ترك عبادات و ارتكاب منهيّات و نواختن تار وحدت ، و معانقه و معاشرت با امردان خوب صورت در آشكارا و خلوت ، و نوشيدن بنگ مصفّا و رفتن به ملأ اعلا ، و آنكه حق تعالى از عذاب عاصين مستغنى است ، و البته خواهد آمرزيد و اقرار به وحدانيّت و توسّل به كرم خالق كافى است ، و به امثال اين كلمات واهيات موافقه با اعتقاد بىايمانان ؛ دل ايشان را خوش كرده حكومت و بزرگى مىكنند ، و آخر الامر گاه مىشود كه به درجهء سلطنت مىرسند ، چنان كه به جهت شاه صفى و اوايل سلاطين صفويهء اتّفاق افتاد « 2 » . همچنين « پاپا » به همين منوال در طايفهء فرنگ در لباس خلافت

--> ( 1 ) آنكه : « الف » . ( 2 ) براى اثبات اين موضوع و اطلاع بيشتر به كتابهاى « خيراتيه » و « فضايح الصوفيه » و « تنبيه الغافلين » نشر و تحقيق اين مؤسسه مراجعه فرمائيد .